Literatuur

Een soort van column – De maart editie: Creatief denken om de eenzaamheid te beperken

Gewoon omdat het kan waagt oprichter en redacteur Kim Longwood zich eens per maand aan het schrijven van een soort van column. Want, waarom niet, right?
Kim, door fotograaf Stefanie Annique

Creatief denken om de eenzaamheid te beperken

De wereld is onherkenbaar. Nederland deels een spookland. Het coronavirus neemt beslag op alles en iedereen wat we lief hebben. De dingen die we graag doen, het werk wat we verrichten, de mensen waar we regelmatig mee knuffelen en een biertje mee drinken. Het is beangstigend en paniek wordt de aardbol rond terecht gevoeld. Maar wat we als mensheid en daarnaast ook individueel niet moeten vergeten, is dat zelfs de meest zware tijden ruimte bieden aan positieve groei.

Zoals velen ervaar ik de gevolgen van verminderde werkuren en veel thuiszitten als een dagelijkse klap, maar ik probeer de focus niet compleet te leggen op alles wat ik (tijdelijk) kwijt ben geraakt. Nu kan ik eindelijk stilstaan bij wat ik allang wist: dat stress in kleine mate gezond is, maar de stress die door mijn lijft giert vaak niet in kleine mate aanwezig is.

Ben ik gespannen omdat ik niet weet hoe de toekomst van mijn bedrijf eruit ziet? Ja. Ben ik gespannen omdat ik bang ben dat mensen om wie ik geef ziek zullen worden? Ja. Ben ik gespannen, gewoon, daarom, zoals de rest van de bevolking? Ja.
Maar ben ik ook gespannen omdat ik teveel werkdruk ervaar? Omdat ik de prestatiedrang nauwelijks bij kan houden? Omdat ik altijd overal maar bij moet zijn, want stel je voor dat je iets mist? Nee, nee en nog eens nee.

Meer vrije tijd zorgt voor creatieve manieren om die tijd te vullen. Persoonlijk kan ik gewoonweg niet op m’n luie gat zitten, dus ik Netflix & Chill hem niet – op de dagelijkse standup comedy show om mijn dag mee af te sluiten na dan, (we moeten wel blijven lachen hé). Het zijn de uitgestelde meditatie sessies in de ochtend, de workouts waar ik nooit aan toe kom, de artikelen die ik graag wil schrijven maar op de spreekwoordelijke plank bijven liggen en de metallic nagellak die al maanden naar me staat te lonken die nu eindelijk het licht zien. Onder andere.

Mijn hoofd maakt overuren, maar toch voel ik me licht en vrij en stiekem zelfs een beetje kalm, al is het maar voor eventjes, terwijl ik Han style (solo) ‘opgesloten’ zit in mijn knusse appartementje. Dat klinkt heel tegenstrijdig, maar zo voelt het niet.
Het is het naar binnen keren, jezelf écht leren kennen en het liefhebben van wat er is en wat kan groeien wat nu de ruimte krijgt. Dat is mooi. Dat kan en mag gewoon, ik raad het iedereen aan.

Belangrijk is en blijft: zorg voor jezelf. Mentaal en fysiek. Vooral nu, maar na de crisis ook nog steeds. Ik doe mijn best, doe je met me mee?

XOXO – Kim Longwood

Heb jij een hamvraag, twijfelachtig vraagstuk of humoristisch onderwerp waar écht over geschreven moet worden? Stuur dan als de wiedeweerga jouw hersenspinsel naar finerthingsfineprint@gmail.com en wie weet wordt hier volgende maand een soort van column over gepubliceerd op deFINERTHINGSclub.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: